Bang & Braaf kan in dieselfde hart bestaan.

Hoeveel keer het jy al besluit om eerder nie iets te doen nie, want jou vrees in die

oomblik was groter as jou braafheid? Hoeveel keer het jy nie aansoek gedoen vir

daardie werk nie, want jy het jouself gediskwalifiseer? Hoeveel keer het jy nie daardie

afdraai pad gevat nie, want die pad na jou bestemming is op teerpad uitgelê?

Hoeveel keer het jy nie tyd of plek vir liefde in jou hart gemaak nie, want die krake van

ou kneusplekke vul die kamers vir nuwe liefde?


Die Bybel herhinner ons keer op keer dat ons nie bang hoef te wees nie, maar tog is dit

‘n menslike emosie wat ons so gereeld in die gesig moet staar. Wat ons wel oor seker

kan wees, is dat selfs die braafste mense in die geskiedenis van die grootste

gebeurtenisse ook bang was, en tog het ons hulle menslike emosie nodig gehad om

ons die lesse te leer wat ons vandag deur dra.


Stel jou voor jy moet jou pasgebore baba seuntjie in ‘n mandjie toevou en die rivier af

stuur om sy eie veiligheid te virseker. Of om voor ‘n reus te staan te kom en met ‘n paar

klippies in die hand te glo jy sal hom kan verslaan. Wat as jy soos Ester jouself na die

koning toe nooi ter wille van ‘n hele nasie, en moontlik ten koste van jouself? Of om

gebore te word soos daar deur die Engele aan jou ouers gesê is, om as mens te leef en

te weet jy gaan gekruisig word ter wille van daardie einste siele wat jou gaan

verinneweer, vernietig, verneder en verwoes?


“Rig jou oë op na die berge, jou gebede maak jou sterker. Ek weet die dag gaan kom

wat jy terug gaan kyk, en sien hoe maak die Here al jou paaie gelyk. Jou storie is ‘n lied,

leer op die ritmes dans!” – Jo black & Refentse


Die fyn lyn tussen bang en braaf is wanneer ons besluit dat al weet ons nie wat aan die

ander kant van die onbekende lê nie, weet ons Wie alreeds daar wag. Die strome

gaan soms voel of dit te sterk vloei en ons bietjie uit ons eie mandjies gooi